ساقی بریز باده که عید رمضان است
امید به دیدار رخ شاه جهان است
هر جمعه و هر عید و عزائی که بیاید
چشمم به ره دیدن مهدی نگران است 
از حال درونم چه بگویم که در این بزم
هر شام و سحر کار دلم آه و فغان است
هر جا که روم یا پی هر کار که باشم
عشقش به دل و نام عزیزش به زبان است
شيعه نتواند که تحمل کند این هجر
دوری تو بر سینه او بارگران است
اللهم عجل لولیک الفرج
                             او خواهد آمد...